Ono dostarcza materiału do różnic indywidualnych, z których dobór wytwarza nowe gatunki. Zapłodnienie jest zmieszaniem dążności dziedzicznych dwóch osobników jest źródłem odmian indywidualnych. Istnieją tylko pierwotne odmiany zarodkowe, wśród których potęga naturalnej hodowli czyni wybór właściwych cech.

W dalszym rozwoju swej teorii Weissmann przekonał się, że pierwotne odmiany zarodkowe i naturalna hodowla nie wystarczają dla wyjaśnienia powstawania gatunków. „Gdy zewsząd fakty zmuszają nas przyjąć, że pożyteczne zmiany umożliwiające dobór, zawsze się zdarzają, musi zatem istnieć także głębszy związek między użytecznością jakiejś zmiany, a jej istotnym pojawianiem się, innymi słowy: kierunek, w jakim dana część się przeobraża, zależnym jest od użyteczności“. Przez powtarzający się w pewnym określonym kierunku dobór wywołuje się w danym kierunku wciąż postępującą zmianę. „Dobór osób nie wystarcza dla wyjaśnienia zjawisk, musi się z nim łączyć dobór zarodków”.